Zucht………………
Als je een tekst op zó een manier begint dan kan je er
donder op zeggen dat zeker de helft van al mijn vaste lezers (en dat zijn er minstens
twéé) afhaakt! Want, zo heb ik gelezen; wij hebben deze winterperiode heel
weinig zon gezien en een heleboel mensen worden daar behoorlijk depressief van.
Mocht je daar nog geen last van hebben dan word je het vanzelf wel door zulke
berichten. En daar doe ík dus even niet aan mee! Hier bij ons huist serene
rust, althans ogenschijnlijk want er wordt hier keihard gewerkt!!!!
De griepgolf loopt op zijn endje hier in Zwitserland maar
heeft met zijn staart nog net een venijnig tikje uitgedeeld aan manlief die, wegens
een heftige strijd tegen de bacterieën, uitgeteld op de bank ligt. Ook de
(witte) kat-batterijen zijn leeg en er moet even bijgetankt worden; dus vandaar
die serene rust! En ik? Je maintendrai!!!!!!!!! Ik eet keiharde kiwi’s waar je
na anderhalve week rusttijd (van de kiwi’s dan) nog steeds je lepeltje op kan
breken. Hoe moeten daar nou in godsnaam al die gezonde vitamientjes uitkomen
als ik er amper mijn lepeltje ínkrijg? Verder sleep ik kilo’s sinaasappels naar
huis en pers me een slag in de rondte en houd ’s-nachts zo lang mogelijk mijn
adem in om al die rondvliegende griepbacillen geen kans te geven….. Whieieieieieieieieieieieieieieie,
als Angry Birds spelen ze tikkertje in mijn slaapkamer terwijl ik me vastklamp
aan mijn mantra (je maintendrai, je maintendrai, je maintendrai…) om de nachten
te overleven. Als ik de volgende ochtend dan gewekt word door de eerste
aarzelende, lieflijke vogelgeluidjes weet ik dat ik de strijd van afgelopen
nacht weer glansrijk gewonnen heb. Maart roert zijn staart en we kunnen nog van
alles op ons dak krijgen, maar …
Langzaam maar zeker gaan de dagen zich lengen en mengen
zich steeds meer vogelstemmetjes in het ochtendconcert.